Antrenmanlarımızı Haliç’de yaptığımız için ortama pek yabancı değildik fakat diğer takımlar parkura alışmakta ara sıra zorluk çekti. Parkur kıyıya paralel olmadığı için ve kulvarlara ayrılmadığı için yarışlar esnasında bir çok kaza oldu. Aslında biz de bunun gazabına uğradık. 8 tek yarışında diğer takımın teknesi ile yakın temasta bulunduk ve hakem bizi yarış harici bıraktı. Halbuki tekneler çarpışmamıştı, sadece kürekler sürtmüştü. Fakat hakem kararını verdikten sonra pek de bir şey yapamıyorsunuz. Özellikle son yarışlarda bu tür hakem hatalarından dolayı çok çektik. Belli bir yarış için hazırlık yaptıktan sonra o yarışta yarışamayınca insanın morali bozuluyor biraz.

Yarışlardan elimiz boş dönmedik tabii. Katıldığımız 4 yarıştan 3′ünde derece aldık. 4 çifte ve tek çifte yarışlarında ikincilik, benim de yarıştığım 4 tek yarışında ise üçüncülük aldık. Yarışların sona ermesi ile madalya töreni başladı. Üniversiteler kategorisinde Marmara Üniversitesi, kulüpler kategorisinde ise Şişe Cam kupayı kaldırdı. Kürekte kazandığım ilk madalya bu madalya oldu. Umarım arkası gelir ve çektiğimiz kürekler boşa gitmez :)

Toefl’ı geçtim diye okuldan çok uzaklarda olduğumu zannediyorsanız yanılıyorsun, hâla okuldayım. Okul tanıtım günlerinde görevliyim. Okulu gezmeye ve tanımaya gelen adayları bilgilendirip okulu tanıtıyorum. Eğer siz de tercih aşamasındaysanız ve tercihlerinizde Koç Üniversitesi’ni yazıp yazmamak arasında gidip geliyorsanız tanıtım günlerine gelip bilgi alabilirsiniz. Tercih dönemi sonuna kadar her gün 09:00-18:00 arasında okulda tanıtım yapıyoruz. Sarıyer çok uzak kalkıp gelemem diyorsanız bir telefon kadar yakınız :) Detaylı bilgiye okulun adaylar için hazırladığı sayfadan ulaşabilirsiniz.

Bu arada kürek antrenmanlarımı da sürdürüyorum. Koç Üniversitesi Spor Klübü olarak 2-3 Ağustos’taki Gençlik Kupasına katılacağız. Bu yüzden yaz döneminde de hız kesmeden antrenmanlara devam ediyorum. Sapanca’daki o ortam beni gerçekten heyecanlandırıyor. Umarım verdiğim çabaların karşılığını alırım.

Benim ilk yarışım, takımın ise kulüp olarak ilk yarışı 23 Nisan Ulusal Egemenlik Kürek Yarışları oldu. Yarışlar Sakarya Kırkpınar’daki Sapanca Gölü’nde yapıldı. Benim ilk yarışım olduğu için biraz heyecanlıydım. Yarış alanına gidince şaşırdım doğrusu. Kürek sporu biraz zor bir spor olduğundan normalde pek kürek çeken biri ile karşılaşmazsınız, fakat orada onlarca kürekçi vardı. Özellikle Fenerbahçe kalabalık bir kadro ile gelmişti. Bu yüzden olsa gerek 17 birincilik ile kupayı Fenerbahçe aldı. Bizim kulüp “Büyük A Erkekler 4-” kategorisinde 3. olduğundan madalya aldı. “Büyük A Erkekler 4x” kategorisinde 4. ve “Büyük A Erkekler 8+” kategorisinde 6. olduğumuz için herhangi bir madalya alamadık. Ben sadece “Büyük A Erkekler 8+” yarışında yarıştım. Benim için oldukça yorucu oldu, 2000 metre uzun geldi. Zaten start noktasından bakınca finish’i göremeyince gözüm biraz korkmuştu. Yarış gününde çekilen fotoğrafları görmek için tıklayın.

İkinci yarışımız 19 Mayıs Büyükler Türkiye Kupası oldu. Yarışlar yine Sapanca Gölü’nde yapıldı. Bu sefer ilkine nazaran daha fazla kategoride yarışa girdik. Ben “Büyük B Erkekler 2-“, “Büyük A Erkekler 4-” ve “Büyük A Erkekler 8+” olmak üzere 3 farklı kategoride yarışa girdim. “Büyük B Erkekler 2-” ve “Büyük A Erkekler 4-” yarışlarında 90 saniye kuralına takıldık. Kurallar gereği birinci takım yarışı bitirdikten 90 saniye sonra hakem yarışı bitiriyor. Biz de acemilikten dolayı parkur içerisinde çok gezdik ve vakit kaybettik böyle olunca da istediğimiz sonucu elde edemedik.

“Büyük B Erkekler 2-” kategorisinde 6.,
“Hafif Kilo Büyük A Erkekler 1x” kategorisinde 4.,
“Büyük A Erkekler 2-” kategorisinde 5.,
“Büyük A Erkekler 1x 2.Eleme” kategorisinde 4.,
“Büyük A Erkekler 4-” kategorisinde 6.,
“Büyük A Erkekler 8+” kategorisinde 4. olduk.

En fazla 7 takımın katıldığı bu yarışların sonuçları istediğimiz gibi değil, fakat önümüzdeki yarışlarda daha iyi dereceler yapmak için çalışıyoruz.

Önümüzde 30 Mayıs - 1 Haziran tarihleri arasında yapılacak olan Büyükler Türkiye Şampiyonası var. Elbette bu yarışlarda Fenerbahçe ve Galatasaray gibi büyük takımları geçemeyiz, ama biz kendi derecemizin en iyisini çekmek için uğraşacağız. En azından üniversite kulüpleri ile başa baş giderek zevkli bir yarış sürdürmek güzel olur.

Bu arada Koç Üniversitesi Kürek Takımı’nın internet sitesini yaptım. Takımdan bir arkadaşın yaptığı bir site vardı fakat bazı sorunları vardı. Bende onu düzeltmektense yeni baştan yeni bir tane yaparım dedim. Takım arkadaşım Burak’ın da görüşlerini alarak bir şey ortaya koydum, güzel de oldu. Kürek sporu ve Koç Üniversitesi Kürek Takımı hakkında bilgi almak isteyenler kurek.ku.edu.tr adresinden takımın internet sayfasına erişebilir. Ayrıca antrenman takviminden antrenmanları takip edebilirler.

Kingston 4 GB usb bellek alınca aklıma bu belleğe linux yüklemek ve bunu live cd gibi kullanmak geldi. Ayrıca usb bellek yazılabilir olduğundan ayarlarda yaptığım değişiklikleri de kaydedebilirdim. Böylece bir nevi seyyar bir işletim sistemine sahip olacaktım ve istediğim bilgisayarda kendi sistemime ulaşabilecektim. İnternette yaptığım ufak bir aramanın ardından Ubuntu 7.10′un usb belleğe kurulumu ile ilgili bir yazı buldum. Yazının çıktısını aldıktan sonra Ubuntu 7.10 Gutsy Gibbon’u indirip cd’ye çektim. Yazı çok güzel hazırlanmış, her adım ayrıntısıyla verilmiş. Bu yüzden fazla bir problemle karşılaşmadan rahatça kurulumu gerçekleştirdim.

Kurulumu kısaca anlatmak gerekirse;

• Ubuntu cd’sini ve usb belleği takıp bilgisayarı çalıştırıyoruz,
• Bilgisayarı Ubuntu ile başlatıyoruz,
• Sistem açılınca uç birimi açıp sudo su komutu ile yetki veriyoruz,
• Sistemdeki bellekleri listeliyoruz,
• Usb belleğimizin adını buluyoruz ve onu sistemden kaldırıyoruz,
• Usb belleğin içindeki bölümleri listeleyip bu bölümleri siliyoruz,
• Tekrar birinci ve ikinci olmak üzere iki bölüm oluşturuyoruz,
• Birinci bölümü Fat16 ikinci bölümü ext2 formatında formatlıyoruz,
• Usb belleği bilgisayrdan çıkarıp tekrar takıyoruz,
• Cd içeriğini usb belleğe kopyalıyoruz,
• İnternetten ufak bir yama indirip yüklüyoruz,
• Ve sistemimiz hazır :)

Usb belleği bilgisayara takıp bilgisayrı usb’den açılacak şekilde başlatıyorum. Çıkan ekranda değişiklikleri kaydedebileceğim seçeneği seçip Ubuntu’yu başlatıyorum. Gerçekten de oldukça etkileyici bir durum. Bilgisayar olan her yerde kendi sisteminize ve dosyalarınıza erişim oldukça güzel bir his.

Konuşmaların ardından mentorumla bir araya geldim ve sekiz kişilik bir grupla birlikte okulu gezmeye başladık. Bize nereye nasıl ulaşabileceğimizi anlattı. Özellikle alt geçitler sayesinde binalar arası rahatlıkla hareket edebiliyorsunuz. Hangi binanın alt katında olduğunuzu da yer karolarına bakarak anlayabiliyorsunuz :) Neyse biz tüm okulu dolaştık ve daha sonra yemekhanede yemek yedik ve mühendislik oditoryumuna gittik. Mühendislik Fakültesi Dekanı İrşadi Aksun bize mühendislik hakkında bazı bilgiler verdi ve bazı sayısal veriler sunarak Koç Üniversitesi’nin mühendislikte Türkiye’nin en iyi okulu olduğunu anlattı. Ayrıca mühendislik bölümünü bitirebilmek için nasıl bir disiplinle çalışmamız gerektiğini vurguladı. Özellikle birinci sınıftaki matematik derslerinin çok önemli olduğunu söyledi. Daha sonra biz elektronik mühendisliği öğrencileri ile ayrıca konuştu ve elektronik bölümü hakkında bazı güncel bilgiler sundu. Verdiği bilgiler gerçekten çok ilgi çekiciydi. O an da o sıralarda oturuyor olmaktan büyük bir zevk aldım ve iyiki bu bölümü yazmışım diye düşündüm.

Tüm bunların ardından sınav sonucum "uçtuğu" için tekrar seviye tespit sınavına girdim. Sınavdan hemen sonra Sevgi Gönül Oditorymu’nda yurtta kalacak öğrenciler ile ilgili bir bilgilendirmeye katıldım. Konferans sonunda gösterilen resimler gerçekten çok komikti. Resimler "alkol şişesi koleksiyonu" bulunan bir odaya aitti. Daha doğrusu ona oda denemezdi adeta bir çöplük gibiydi.

Yorucu geçen bir günün ardından akşam öğrenci konseyi tarafından organize edilen tekne turuna katıldım. Yaklaşık 500 öğrenci büyükçe bir tekne ile boğazda gece yarısına kadar gezindik. Müziğin dışında her şey çok güzeldi. Sadece "kop kop" şarkılar çalınca biraz canım sıkıldı tabii.

"Uyum Programı"nın ikinci gününde okulun teknolojik imkanlarından nasıl yararlanacağımızı öğrendik. Her öğrenci gibi benimde 300 MB kapasiteli bir yerim ve ku.edu.tr uzantılı bir mail adresim oldu. Ayrıca "Smart ID Kartı"mı da aldım. Bu kart ile alış-veriş yapabilir, fotokopi çekebilir, yazıcıdan çıktı alabilir ve kütüphaneden aldığım kitapların süresini uzatabilirim. Ayrıca Kuais’i nasıl kullanacağımızı da öğrendik. Bu eğitimlerden sonra ELC panosuna gidip seviye tespit sınavı ile belirlenen sınıflarımızı öğrendik. Benim seviyem "Lower Intermediate" çıkmış. Yani tam orta seviyedeyim. İyice çalışıp bir veya iki dönemde Toefl’ı geçmem gerekiyor.

Seviyelerimizi de öğrendikten sonra doğru yemek yemeğe gittik. Yemekten sonra kütüphane ile ilgili bir tanıtım izledik ve mentorumuz bize kütüphaneyi tanıttı. Özellikle 24 saat açık olan yer çok hoş. Bilgisayarlar, wireless internet ve deri koltuklar mevcut. Sanırım vaktimin çoğunu orada geçireceğim. Ayrıca Kürek Takımı’nın Kulübüne ve IEEE gurubuna ismimi yazdırdım. Sanırım bu ikisi boş zamanlarımı değerlendirmem için yeterli olacaktır.

Gerekli evrakları günler önceden hazırladığım için kayıt sırasında fazla beklemeden kaydımı tamamladım. Kayıttan sonra İngilizce Seviye Tespit Sınavı‘na girmek üzere SOS Z33 sınıfını aramaya koyuldum.

Ufak bir aramadan sonra sınıfı buldum. İçeriye girince buranın sınıf değil bilgisayar labaratuvarı olduğunu anladım. İki odada yaklaşık 100 tane bilgisayar vardı. Sınav bilgisayarlar üzerinden yapıldı. Toplam 100 soru vardı, bunların 20’si Listenning idi. 1 saat içinde 4 şıklı soruların cevaplarını tıklayıp durduk. Bu sınav sonuçlarına göre öğrenciler 4 ayrı seviyedeki sınıflara  ayrılacak. 

Dersler 17 Eylül’de başlıyor. Ama okula yeni kaydolanlar için  13 - 14  Eylül’de  Uyum Programı olacak. Ufak gruplara ayrılan öğrencilere üst sınıflardan bir mentor veriliyor. Bu mentor bize okulu tanıtacak ve herhangi bir problem ile karşılaştığımızda bize yol gösterecek. İnternette yaptığım ufak bir arama sonrasında mentorumu buldum. Facebook üzerinden tanıştık. Uyum Programı’nda iyice tanışıp kaynaşacağız sanırım. Bundan sonra blog’uma yazıları okuldan yazacağım gibi gözüküyor çünkü eğer yurt çıkarsa 12 Eylül’de yurtlara girişler başlıyor. Odalarda internet bağlantısı da var. Umarım hızı evdeki gibi değildir :)

Şimdi severek okuyacağım dersler ve severek eğitim göreceğim bir okul beni bekliyor. Hadi hayırlısı.

Gitmeyi düşündüğüm üniversiteler ile ilgili geç de olsa bir yazı yazdım. Üniversite öğrencilerinden, forumlardan ve üniversite sitelerinden öğrendiğim bilgileri paylaştım. Öğrendiğim bilgileri kendimce değerlendirip artıları ve eksileri ile yazdım.

Tercih dönemindeki arkadaşlara sabır diliyorum. Umarım bu yazı ihtiyacı olanlar için faydalı olur. Koç Üniversitesi,  Anadolu Üniversitesi, Uludağ Üniversitesi ve Kocaeli Üniversitesi hakkındaki bilgiler yazının devamında. 

Kocaeli Üniversitesi
Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği Bölümü’nün hocalarının iyi olduğu ve buradan mezun olanların pratikte diğer üniversite mezunlarından daha iyi olduğu söyleniyor. Fakat bölüm depremden sonra kurulan Umuttepe Kampüsü’nde değil Vinsan(Veziroğlu) Kampüsü’nde. Bu kampüs prefabrik sınıflardan oluşuyor. Öğrenciler de bundan dolayı büyük sıkıntı çekiyormuş. Örneğin bazı dersler çok kalabalık olduğundan bunaltıcı olabiliyormuş ve kampüste internet bağlantısı kantinin kendi olanakları ile sağladığından ibaretmiş.

Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği öğrencilerinin hazırladığı bir site buldum. Adresi; www.kouelohab.com 

Anadolu Üniversitesi

Elektrik-Elektronik Mühendisliği Bölümü İngilizce eğitim veriyor. Dersi İngilizce dinlediğiniz için teknik terimlerin de İngilizcesini öğrenebilme gibi güzel bir imkan sağlıyor. Bu sayede mezun olduktan sonra iş hayatında fazla zorlanmıyorsunuz. Ders veren hocalar sağlam üniversitelerden mezun ve bir çoğu yurt dışında da eğitim almış. Bu da yeni teknolojiler hakkında da bilgi sahibi olduklarını gösteriyor. Bir diğer avantaj da Eskişehir’de okumak oluyor. Öğrenci nüfusunun yoğun olmasından dolayı sosyal yaşam da rekli geçiyor. Eskişehir yavaş yavaş "öğrenci kenti" haline geliyor.
 

Uludağ Üniversitesi

Üniversite Bursa’da. Bursa’nın sanayi şehri olmasından dolayı mezun olduktan sonra iş bulma olanağının daha kolay olduğu söyleniyor. Üniversite İstanbul’a biraz uzak ama üniversitenin hemen yanındaki yerleşim yeri Görükle’de özel yurtlar varmış ve kaliteliymiş. Üniversitenin kütüphanesinde kablosuz internet varmış. Bunun dışında her fakültenin kendi bilgisayar laboratuvarı varmış. Ayrıca Elektronik Mühendisliği’nin ayrı bilgisayar laboratuvarı varmış.

Robot topluluğu gerçekten çok güzel işler yapmış. Gördükçe bunlara özeniyorum ve bu topluluğa katılmak istiyorum. Topluluğun web adresi; http://robot.uludag.edu.tr

Koç Üniversitesi

Kampüs Rumelifeneri’nde ormanlık bir arazi içine yapılmış ve gerçekten doğa ile iç içe. Çünkü başka bir bina göremiyorsunuz kampüsün dışında :) Vakıf üniversitesi olduğu için herşey düşünülüp yapılmış. Kampüs arazisi kısıtlı olduğu için binalar arası yer altı geçitleri yapılmış. Ayrıca fitness salanundan tut yüzme havuzuna kadar bir çok sportif alan mevcut. Kampüs içinde yurtlar da var. Bazı yurtların altında çamaşırhane ve tv odası var. Eğitime gelecek olursak, eğitim dili İngilizce ve hocaların çoğu yurt dışında eğitim almış kişiler. Kütüphanesi gerçekten çok kapsamlı. Binalarda kablosuz internet, yurtlarda ise kablolu internet sağlanıyor. Anlayacağınız her şey çok güzel yalnız 23000 YTL gibi ufak bir eğitim ücreti vermeniz gerekiyor yıllık :)